Mikoryza do trawnika to preparat z żywymi grzybami mikoryzowymi, które łączą się z korzeniami traw i pomagają im pobierać wodę oraz fosfor. Działa najlepiej przy zakładaniu trawnika i na glebach ubogich, piaszczystych lub po suszy. Nie zastępuje nawożenia ani wapnowania, a jej efekt zależy od odczynu gleby, który dla traw powinien wynosić pH 5,5–6,5.

Poniżej wyjaśniamy, co to jest mikoryza, jakie są realne efekty jej stosowania na trawniku i kiedy preparat mikrobiologiczny ma sens, a kiedy pieniądze lepiej wydać na co innego.

Najlepsza trawa dla koni to mieszanka kilku gatunków: tymotki łąkowej, kostrzewy łąkowej, wiechliny łąkowej, kostrzewy czerwonej i umiarkowanego udziału życicy trwałej, z dodatkiem 3–5% koniczyny białej i ziół. Taka ruń daje stabilną, niezbyt kaloryczną paszę, znosi udeptywanie kopytami i odrasta po przygryzaniu. Konie wrażliwe na ochwat potrzebują mieszanek z ograniczonym udziałem życic, które gromadzą najwięcej cukrów.

Poniżej wyjaśniamy, czym różni się pastwisko dla koni od pastwiska dla bydła, jak dobrać skład do gleby i jak wypasać, żeby ruń przetrwała wiele sezonów.

Trawę można siać jesienią mniej więcej do połowy października, a przy ciepłej jesieni nawet później, dopóki gleba ma powyżej 6–8°C. Rośliny motylkowate, takie jak mikrokoniczyna, siejemy jesienią tylko do końca września. W listopadzie klasyczny siew zwykle się nie udaje, ale można wykonać siew uśpiony, po którym nasiona przeleżą zimę i wzejdą wiosną. Sztywne daty z kalendarzy ogrodniczych coraz gorzej pasują do polskiej pogody. Poniżej wyjaśniamy, od czego naprawdę zależy ostatni termin siewu i jak dopasować mieszankę do późnej jesieni.

Trawa z mikrokoniczyną to mieszanka nasion traw trawnikowych z niewielkim dodatkiem koniczyny drobnolistnej (zwykle 3–10% masy). Koniczyna wiąże azot z powietrza, więc trawnik potrzebuje mniej nawozu, lepiej znosi suszę i dłużej trzyma zielony kolor. Zakładamy go wiosną (kwiecień–maj) lub na przełomie sierpnia i września, a do istniejącej murawy dosiewamy 1 kg mikrokoniczyny na 500–800 m².

Jakieś fotki dla porównania nasion, na papierze milimetrowym.

PRZYGOTOWANIE

Jeżeli chcemy uzyskać równomierne wschody wysianej trawy, a w przyszłości ładną darń należy odpowiednio przygotować ziemię pod trawnik. Poniżej przedstawiamy kilka wskazówek, w jaki sposób należy to zrobić, aby uzyskać zadawalający efekt.

Najpierw należy określić czy chcemy założyć trawnik (gazon) -czy niekoniecznie- np. zadarnić jakiś nieużytek, rów melioracyjny, przydroże, jakąś skarpę poza posesją, czy może w ogóle jakiś użytek rolny.

W użyciu jest kilkanaście gatunków traw, i jeżeli rozmawiamy o trawnikach - takich koszonych i pielęgnowanych, używamy takich gatunków jak:

Życica trwała (rajgras angielski), Kostrzewy czerwone - kępowa i rozłogowa, Kostrzewa szczeciniasta (owcza), Kostrzewa trzcinowa, Wiechlina łąkowa i Mietlice -pospolita i rozłogowa. Były próby wyhodowania form trawnikowych innych gatunków, ale nie udane raczej.

No ale słowo FORMA to jest klucz do zagadnienia, są formy trawnikowe, i pastewne, część z form pastewnych nadaje się również do zadarniania nieużytków, rowów, skarp, przydroży itp. tam gdzie nie ma wymagań wysokich walorów estetycznych, ale wymagana jest trwałość, zdolność zapobiegania erozji gleby, utrzymania skarp, odporność na skrajnie trudne warunki.

Ale wróćmy do trawników. Jak widać potrzebne są formy trawnikowe (gazonowe). Z w/w gatunków niektóre mają niewielkie znaczenie w rolnictwie, ale spore na trawnikach- również tych tzw. przemysłowych, ze względów głównie przeciwerozyjnych i trawłość, dlatego np. kostrzewa czerwona kępowa, mietlica pospolita i kostrzewa szczeciniasta, występują właściwie tylko w formie gazonowej.

Po co ja to piszę?

Ano bo mamy na rynku mieszanek traw wolną amerykankę, kryterium ceny powoduje że b. często w mieszankach traw stosowane są formy tańsze, niekoniecznie trawnikowe, a nawet gatunki stricte pastewne, np Życice wiekokwiatowe, i westerwoldzkie, one są krótkotrwałe 2 lata pierwsza i 1 rok druga, potem giną.

Rosną szybko dają dużą masę zieloną, są cenne w rolnictwie, a że są tanie...

Te dwie mają swoje miejsce oprócz rolnictwa jako rośliny osłonowe, na skarpach, przydrożach itp.

cóż, postaram się w najbliższym czasie te kilka gatunków na trawniki przybliżyć.

DLACZEGO MIESZANKA TRAW?

Mieszanie różnych gatunków/odmian ma na celu zwiększenie różnorodności biologicznej,

w celu uzyskania lepszego wypełnienia darni, oraz zwiększenia odporności m/n na choroby, szkodniki, a także zachowanie jednolitego wyglądu trawnika przez cały sezon.

W sieci jest wiele poradników opisujących poszczególne gatunki.

SPRÓBUJMY SKRÓCIĆ TO CO NAJWAŻNIEJSZE PRZY WYBORZE MIESZANKI TRAW.

Generalnie ważne jest to, by w mieszance dominowały gatunki preferujące lub tolerujące dany typ gleby

dalsza część niebawem..